புகேட்டில் 1.2 கோடி பாட் (THB) மதிப்புள்ள வில்லா ஒன்றை வாங்க ஒரு வெளிநாட்டவர் பணத்தை அனுப்புகிறார். தாய் வழக்கறிஞர் ஒரு நிறுவனத்தை பதிவு செய்கிறார் - அதில் 51% பங்குகள் மூன்று தாய் குடிமக்களிடம், 49% வெளிநாட்டவரிடமும், இயக்குனர் கையொப்ப அதிகாரமும் அவரிடமே இருக்கும். இருபது ஆண்டுகளாக இந்த முறை நன்றாகவே வேலை செய்தது. ஆனால் 2026 ஆகஸ்ட் 1 முதல், தாய்லாந்தின் வணிக மேம்பாட்டுத் துறை (DBD) அந்த மூன்று தாய் பங்குதாரர்களிடம் வங்கிக் கணக்கு அறிக்கைகளைக் கேட்கிறது, மேலும் அந்தப் பங்குகளுக்கான பணம் எங்கிருந்து வந்தது என்பதை விளக்கச் சொல்கிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்: DBD ஆர்டர் எண் 2/2569, வெளிநாட்டு பங்கேற்பைத் தடை செய்யவில்லை, ஏற்கனவே பதிவான நிறுவனங்களையும் செல்லாது என்று சொல்லவில்லை. ஆனால் மலிவான, பெயரளவு தாய் பங்குதாரர்களை வைத்து செய்யும் 'நாமினி' கட்டமைப்புகளை நடைமுறையில் சாத்தியமற்றதாக்குகிறது. ஏனெனில் இப்போது பதிவாளர் பங்கு அமைப்பை மட்டும் பார்க்கவில்லை - பணம் ஓட்டத்தைத் தொடர்ந்து சரிபார்க்கிறார்.
இது புதிதாக பதிவு செய்யப்படும் நிறுவனங்களைப் பாதிக்கிறது. முந்தைய ஆர்டர் 2/2568-ன் கீழ் பதிவான எதுவும் செல்லுபடியாகவே இருக்கும், அவை மீண்டும் சரிபார்க்கப்படாது.
ஆர்டர் 2/2569 உண்மையில் என்ன கேட்கிறது?
2026 ஆகஸ்ட் 1 முதல் அமலுக்கு வந்த இந்த ஆர்டர், முந்தைய இரு ஆர்டர்களான 2/2568 மற்றும் 1/2569-ஐ மாற்றி அமல்படுத்தப்பட்டது. வெளிநாட்டு பங்கேற்பு இருக்கும் எந்த பதிவும் இப்போது இவற்றைக் கோருகிறது:
- தாய் பங்குதாரர்களின் வங்கிக் கணக்கு அறிக்கைகள்
- பணம் பெறும் நிறுவனத்தின் கணக்கு அறிக்கைகள்
- கையொப்பமிடப்பட்ட 'முதலீட்டு விளக்கக் கடிதம்' (Investment Explanation Letter)
இந்த சரிபார்ப்பு, வரி தணிக்கையின் போது பிற்பாடு நடக்கவில்லை - பதிவு அல்லது திருத்தம் செய்யும் தருணத்திலேயே நடக்கிறது. 50%-க்கும் குறைவான வெளிநாட்டு பங்கேற்பு உள்ள நிறுவன, கூட்டாண்மை உருவாக்கங்கள், மற்றும் வெளிநாட்டு சிறுபான்மை பங்குதாரரையோ கையொப்ப அதிகாரியையோ சேர்க்கும் எந்த திருத்தமும் இதன் கீழ் வரும்.
ஏன் 49% எண் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது?
1999-ஆம் ஆண்டு வெளிநாட்டு வணிகச் சட்டம் (Foreign Business Act B.E. 2542) மூன்று பட்டியல் வணிகங்களை வெளிநாட்டவர்களுக்குத் தடை செய்தது - நிலம் வர்த்தகம், பெரும்பாலான சேவைகள் உட்பட. அரை பங்கு அல்லது அதற்கு மேல் வெளிநாட்டவர்களிடம் இருந்தால் அது 'வெளிநாட்டு நிறுவனம்' என வரையறுக்கப்பட்டது. சந்தை இதை எண்கணிதமாக மாற்றியது: வெளிநாட்டவருக்கு 49%, தாய் குடிமக்களுக்கு 51%. ஆனால் அந்த தாய் குடிமக்கள் யார், அவர்களின் பணம் எங்கிருந்து வந்தது என்பது யாருக்கும் அக்கறையாக இருக்கவில்லை.
புகேட், கோ சமுய், பட்டாயா ஆகிய பகுதிகளில் ஆயிரக்கணக்கான நில-வில்லாக்கள் இதே முறையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன என்பது சந்தை மதிப்பீடு. சட்டப்படி இது எப்போதுமே பலவீனமான அடித்தளம் - நில சட்டம் (Land Code) வெளிநாட்டவர் ஒரு பினாமியின் மூலம் நிலம் வாங்குவதை தெளிவாகத் தடை செய்கிறது, மேலும் நிலத் துறை (Department of Lands) கோட்பாட்டளவில் அந்த நிலத்தை கட்டாய விற்பனைக்கு உட்படுத்தலாம். ஆனால் 2024-க்கு முன் நடைமுறையில் இது எங்கும் நடந்ததில்லை.
இந்த மாற்றம் நிலப் பரிவர்த்தனையிலிருந்து தொடங்கியதா?
இல்லை - இது ரியல் எஸ்டேட்டிலிருந்து தொடங்கவில்லை. பணம் சலவை விசாரணைகள் மற்றும் 'கிரே-மார்க்கெட்' ரிசார்ட் வணிகங்களிலிருந்து தொடங்கியது: வாடகை கடைகள், பார்கள், டைவ் மையங்கள், பயண முகவர் நிலையங்கள் - இவை மாத சம்பளம் 15,000 THB பெறும் தாய் குடிமக்களின் பெயரில் லட்சக்கணக்கான பாட் மூலதனத்துடன் பதிவாகி இருந்தன. அங்கிருந்து இதே அணுகுமுறை DBD-யில் பதிவாகும் எல்லாவற்றிற்கும் பரவியது.
இப்போது பதிவாளர் அமைப்பை மட்டுமல்ல, மூலத்தை பார்க்கிறார். ஒரு தாய் பங்குதாரர் 10 லட்சம் THB பதிவு மூலதனத்தில் 5,10,000 THB பங்களிப்பு செய்ததாகக் காட்டினால், அந்தப் பணம் மாற்றத்திற்கு முன் எங்கிருந்தது, எந்தக் கணக்கில் வந்து சேர்ந்தது என்பதை இப்போது நிரூபிக்க வேண்டும்.
பிரிவு 36-ன் கீழ் தண்டனை என்ன?
நாமினி ஏற்பாடுகள் மீதான தடை 27 ஆண்டுகள் பழையது - 1999-ஆம் ஆண்டு வெளிநாட்டு வணிகச் சட்டத்தின் பிரிவு 36-ல் இது உள்ளது. இதன் கீழ் 3 ஆண்டுகள் வரை சிறைத் தண்டனை, 1,00,000 முதல் 10,00,000 THB வரை அபராதம் விதிக்கப்படலாம். வெளிநாட்டவருக்கும் பங்குகளை வைத்திருக்க ஒப்புக்கொண்ட தாய் குடிமகனுக்கும் இது ஒரே அளவில் பொருந்தும். நிலத்தின் விஷயத்தில் கட்டாய விற்பனையும் சாத்தியம்.
'ப்ரெஃபரன்ஸ் ஷேர்' தந்திரம் இன்னும் வேலை செய்யுமா?
முந்தைய பிரபலமான கட்டமைப்பு இரண்டு தந்திரங்களைச் சார்ந்திருந்தது: வாக்குரிமை குறைந்த 'ப்ரெஃபரன்ஸ் ஷேர்' மூலம் 49%-லேயே கட்டுப்பாட்டை வெளிநாட்டவரிடம் வைத்திருப்பது, மற்றும் அந்த வெளிநாட்டவரே தாய் பங்குதாரரின் பங்குக்கான கடனை மறைமுகமாக வழங்குவது. DBD முதல் தந்திரத்தை நாமினி அபாய அறிகுறியாக ஏற்கனவே கருதுகிறது. இரண்டாவது தந்திரம் இப்போது வங்கி அறிக்கையில் தெளிவாகத் தெரிகிறது - பதிவு செய்யும் சில நாட்களுக்கு முன் பங்களிப்புத் தொகைக்குச் சரியாகப் பொருந்தும் அளவு பணம் தாய் பங்குதாரரின் கணக்கில் வந்து விழுகிறது. வங்கி காலவரிசைக்கு முன் சட்ட புத்திசாலித்தனம் தோற்றுவிடுகிறது.
நிறுவனமா, குத்தகையா? எங்கள் பரிந்துரை
25 மில்லியன் THB வரை மதிப்புள்ள வில்லாவுக்கு, இன்று ஒரு நிறுவனத்தைத் திறப்பது வேலைக்காகாது என்பது எங்கள் நிலைப்பாடு. நில சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட 30 ஆண்டு குத்தகை, பாதுகாக்கப்பட்ட உரிமையைத் தருகிறது, குறைவான செலவில், வருடாந்திர தாக்கல் இல்லாமல், உண்மையான தாய் பங்குதாரர் தேவையில்லாமல் இயங்குகிறது. ஆனால் ஒரு உண்மையான குறை இருக்கிறது - 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலான நீட்டிப்புகளை புதிய நில உரிமையாளர் மீது கட்டாயப்படுத்த முடியாது என தாய் நீதிமன்றங்கள் தொடர்ந்து தீர்ப்பளித்துள்ளன. இதை மறைப்பது நேர்மையற்றது. ஆனாலும், எல்லா அபாயங்களையும் நிறுத்துப் பார்த்தால், காலாவதியான நாமினி கட்டமைப்பே மோசமான தேர்வு.
இந்த பரிந்துரையை நிராகரிக்க வேண்டிய நிலை: நீங்கள் உண்மையான வருவாய் ஈட்டும் வணிகத்தை - ஹோட்டல், உற்பத்தி, ஏற்றுமதி அல்லது உணவகக் குழுமம் - இயக்கினால், உண்மையான மூலதனம் போட்டு, நிர்வாகத்தில் பங்கேற்கும் தாய் பங்குதாரருடன் கூடிய நிறுவனம் முற்றிலும் சட்டபூர்வமான, சாதாரண கட்டமைப்பே. ஆர்டர் 2/2569 வணிகத்தை அல்ல, பொய்யை இலக்காகக் கொள்கிறது. பெரிய திட்டங்களுக்கு, வெளிநாட்டு வணிக அனுமதி (Foreign Business License) அல்லது BOI ஊக்குவிப்பு மூலம் 100% வெளிநாட்டு உரிமையும் சாத்தியம்.
பதிவுக்குச் செல்லும் முன் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை
நிறுவன ஆவணங்களில் கையொப்பமிடுதல் மற்றும் கார்ப்பரேட் வங்கிக் கணக்கு திறப்பது, தாய்லாந்தில் நேரடியாக முன்னிலையில் இருக்க வேண்டும் என்பதை பெரும்பாலோர் மறந்துவிடுகிறார்கள். 2026-ல் தாய் வங்கிகள் இதில் மிகவும் கண்டிப்பாக இருக்கின்றன - இரண்டாவது முறை வர வேண்டும் என்று கேட்பது சாதாரணமாகிவிட்டது. பதிவு திட்டமிட்டால், குறைந்தது ஒரு வாரம் தாய்லாந்தில் தங்க திட்டமிடுங்கள்; ஒரு மாதம் கழித்து வங்கி நேரத்தை மீண்டும் வைப்பது விமான டிக்கெட்டுக்கு ஆகும் செலவை விட அதிகமாகும்.
ஏற்கனவே தாய் நிறுவனம் மூலம் சொத்து வைத்திருந்தால், அடுத்த பதிவு மாற்றத்திற்கு முன் ஒரு தணிக்கை செய்வதே சரி - தாய் பங்குதாரர்களின் பங்களிப்புக்கு என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது, கையொப்ப அதிகாரிகள் யார், அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் என்ன திருத்தங்கள் தேவைப்படலாம் என்பதை இப்போதே பரிசோதிக்கவும். பதிவு நாளில் பிரச்சனையைக் கண்டுபிடிப்பதைவிட, இப்போதே சரிசெய்வது மலிவானது.
ஆதாரம்: AIM Bangkok